Over speculoos/speculaas is het laatste woord nog niet geschreven. Hollandse koopvaarders brachten in de 17^de eeuw uit het Verre Oosten een keur aan specerijen mee zoals kaneel, gember, peper, koriander, … Al gauw vonden deze kruiden hun weg binnen de plaatselijke keuken met de traditionele ingrediënten zoals bloem, boter en suiker. Eén van die bereidingen resulteerde in een harde, bruine koek waar je bovendien leuke figuurtjes mee kon maken. Het recept was bovendien vrij simpel, voor iedereen haalbaar en kinderen waren er verlekkerd op. De speculaas was geboren.

 

De Vlaamse bakkers konden echter geen beroep doen op een wereldhandelsvloot en waren dus aangewezen op eigen creativiteit. Onze “speculaas” werd daarom eerder een gekarameliseerde koek die wij de toepasselijke naam speculoos gaven. Tot op vandaag blijven beide namen speculaas en speculoos gebruikt naargelang de samenstelling van de koek en het specifiek gebruik van kruiden.

 

Jules Destrooper staat synoniem voor ambachtelijke creativiteit met plaatselijke ingrediënten en vreemde specerijen. Speculoos kon dus niet ontbreken in het gamma. Trouw aan het basisbeginsel van het gebruik van puur, natuurlijke producten heeft ook Jules Destrooper een eigenste recept van speculoos op de markt gebracht. De basis ligt in een authentieke ambachtelijke bereiding uit 1846 en kreeg een moderne verfijning dankzij 121 jaar gedegen koekjeservaring. Het resultaat is een heerlijke boterspeculoos of een meergranenspeculoos met de volle smaak van natuurlijke ingrediënten op basis van natuurlijke boter.